بایگانی نوشته‌ها

زمرد افغانستان در سال‌های اخیر به یکی از شناخته‌شده‌ترین گوهرهای بازار جهانی تبدیل شده است. کیفیت بالا، رنگ سبز عمیق و شفافیت کم‌نظیر باعث شده بسیاری از کارشناسان، زمرد پنجشیر را با بهترین زمردهای کلمبیا مقایسه کنند. اما آنچه بیش از رنگ و درخشندگی اهمیت دارد، «ناخالصی زمرد» است؛ ویژگی‌ای که نه‌تنها عیب محسوب نمی‌شود، بلکه یکی از مهم‌ترین فاکتورهای تشخیص زمرد طبیعی به شمار می‌رود.

رنگ یکی از چهار عامل اصلی ارزیابی الماس (4C) در علم گوهرشناسی است. برخلاف تصور عمومی، الماس‌ها همیشه کاملاً بی‌رنگ نیستند و حتی تغییرات بسیار جزئی در ساختار بلوری می‌تواند منجر به ایجاد رنگ شود. در این مقاله، رنگ در الماس را از دیدگاه علمی، منشأ شیمیایی و تأثیر آن بر ارزش بررسی می‌کنیم.

شهاب‌سنگ سنگی جامد است که از فضا وارد جو زمین شده و به سطح آن می‌رسد. به گفته ویکی‌پدیا این سنگ‌ها بازمانده از اجرام فضایی مانند دنباله‌دارها، سیارک‌ها یا شهاب‌واره‌ها هستند که در اثر گذر از جو و تاب آوردن در برابر گرما و فشار، به سطح زمین می‌رسند.
پسوند "oid" برای تمام اجسام سنگی با اندازه و جرم کوچکتر از سیاره ای، در مداری مستقل در فضا ، استفاده میشود. به عنوان مثال ، میتوان گفت که یک سیارک ، جسمی کوچکتر از سیاره است.یک شهاب واره جسمی کوچکتر از یک سیارک بوده و احتملا تکه ای که از یک جسم "والد" سیارکی یا یک دنباله دار جدا شده می باشد.همچنین پدیده های درخشانی که هنگام وروود شهاب سنگ به جو زمین رخ می دهند، شهاب نامیده می شوند.

کهربا به صمغ (انگم) فسیل شدهٔ درخت گفته می‌شود که معمولاً به دلیل رنگ و زیبایی طبیعی آن از دوران نوسنگی دارای ارزش است. معمولاً از این ماده برای ساخت اشیاء تزئینی و جواهر استفاده می‌شود. از دوران باستان تا به امروز، کهربا به عنوان سنگ جواهری بسیار ارزشمند بوده و به شکل‌های مختلف درآورده شده است.کهربا به عنوان عنصری در عطرها، عامل بهبودی در طب عامیانه، و به عنوان جواهر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مقدمه
در طول تاریخ، بشر همواره به دنبال راه‌هایی برای مقابله با سموم، زهر جانوران و بیماری‌های ناشی از آن بوده است. یکی از باورهای رایج در طب سنتی و حکمت قدیم، استفاده از سنگی به نام پادزهر یا مرحم بوده که به عنوان دارویی طبیعی جهت خنثی‌سازی سم‌ها کاربرد داشته است. این سنگ به ویژه در شرق، هند، ایران و سرزمین‌های اسلامی شهرت زیادی پیدا کرده است.

مقدمه
فسیل صدف (مолдوسک شِل فسیل) یکی از انواع گوهرهای ارگانیک / شبه‌معدنی است که در دنیای گوهرشناسی توجه زیادی دارد. این فسیل‌ها بقایای صدف‌جانورانی هستند که در گذشته‌های ژئولوژیک زندگی می‌کردند. ساختار، ترکیب و روند تشکیل آن‌ها برای دانشمندان زمین‌شناسی، دیرینه‌شناسی و گوهرشناسی بسیار جالب است؛ چرا که ترکیب زیستی و معدنی آن‌ها، بین کانی‌سازی و بافت زیستی یک پل می‌سازد.

یکی از سوالات جذاب در دنیای گوهرشناسی و خواص سنگ‌ها، این است که آیا سنگی وجود دارد که بتواند فلزات، مانند میخ فلزی، را ذوب کند؟ قبل از پاسخ، باید به چند نکته علمی و واقعی توجه کنیم.1. نقطه ذوب فلزاتمیخ‌ها معمولاً از فولاد یا آهن ساخته می‌شوند.آهن:نقطه ذوب حدود 1538 درجه سانتی‌گرادفولاد:بسته به نوع آن بین 1370 تا 1510  درجه سانتی‌گراداین دماها بسیار بالاتر از دمایی است که سنگ‌های طبیعی می‌توانند به خودی خود تولید کنند یا آزاد کنند.2. دمای سنگ‌هاسنگ‌ها در طبیعت معمولاً دماهای بسیار پایین‌تر از نقطه ذوب فلزات دارند. حتی سنگ‌های آتشفشانی که از مواد مذاب تشکیل شده‌اند، در سطح زمین معمولاً کمتر از 1200 درجه سانتی‌گراد هستند و نمی‌توانند فلزات مقاوم مانند آهن یا فولاد را ذوب کنند.3. خواص سنگ‌هابرخی سنگ‌ها به دلیل ترکیبات شیمیایی یا کریستالی خاص، انرژی‌های الکترومغناطیسی یا گرمای بسیار کمی تولید می‌کنند که ممکن است برای باورهای سنتی یا استفاده در درمان‌های روحی مفید باشند، اما هیچ‌کدام نمی‌توانند دمای لازم برای ذوب فلزات را ایجاد کنند.

مقدمه
اصطلاح «یشم» (Jade) در متون تجاری و تاریخی اغلب به سنگ‌هایی با رنگ سبز یا سبز مایل به تیره اطلاق می‌شود. اما از منظر علمی — زمین‌شناسی و گوهرشناسی — «یشم» یک نام عام است که دست‌کم سه گروه متفاوت معدنی را شامل می‌شود: Jadeite (پیرروکسن سدیک-آلومینوسیلیکات)، Nephrite (آمفیبول) و در برخی موارد، سنگ‌هایی که عمدتاً از Omphacite تشکیل شده‌اند.
در این مقاله کوتاه، با تمرکز بر خواص کانی‌شناسی، ساختار بلوری، فرآیند تشکیل و پیامدهای گوهرشناسی — تفاوت‌ها و همپوشانی‌های بین Omphacite و Jadeite/Nephrite بررسی می‌شوند.

سنگ الماس به دلیل زیبایی ایی که دارد به عنوان سلطان سنگ ها نامیده میشود.

مویزنیت  نامی است که به سیلیسیم کاربید و پلی مرف‌های کریستالی آن که به صورت طبیعی به رخ می‌نمایند گفته می‌شود. این ماده با فرمول شمیایی SiC یک کانی نادر است که اولین بار توسط شیمیدان فرانسوی آنری مواسان (انگلیسی: Henri Moissan) در سال ۱۸۹۳ میلادی کشف شد. سال‌ها بعد آن را به صورت مصنوعی در آزمایشگاه‌ها تولید کردند.