🧲 ربایش به آهنربا در شهابسنگها 
مقدمه
بیشتر شهابسنگهایی که روی زمین پیدا میشوند دارای فلز آهن–نیکل هستند.
به همین دلیل یکی از اولین آزمایشهای میدانی برای شناسایی آنها، بررسی واکنش به آهنرباست. با این حال، مغناطیسی بودن بهتنهایی دلیل قطعی شهابسنگ بودن نیست و باید علمی تفسیر شود.
علت علمی خاصیت مغناطیسی
در شهابسنگها معمولاً این فازهای فلزی وجود دارد:
- Kamacite (Fe–Ni کمنیکل)
- Taenite (Fe–Ni پرنیکل)
- گاهی Troilite (FeS)
وجود آهن فلزی آزاد باعث ایجاد پاسخ مغناطیسی میشود؛
چیزی که در اغلب سنگهای زمینی وجود ندارد زیرا آهن آنها معمولاً اکسید شده است.
شدت ربایش در انواع شهابسنگ
شهابسنگ آهنی (Iron Meteorite)
- جذب بسیار قوی
- آهنربا حتی وزن نمونه را نگه میدارد
کندریتهای معمولی (Ordinary Chondrite)
- جذب متوسط
- آهنربا میچسبد اما قوی نیست
آکندریتها
- جذب ضعیف تا صفر
شهابسنگهای سنگی–آهنی
- جذب متوسط تا قوی
چرا این تست مهم است؟
بیشتر سنگهای زمینی آهن دارند، اما به شکل اکسید:
ماده واکنش به آهنربا
| هماتیت | ضعیف |
| مگنتیت | قوی |
| سرباره صنعتی | قوی |
| ☄️ شهابسنگ | معمولاً قوی |
بنابراین:
وجود ربایش = فقط احتمال
نبود ربایش = تقریباً رد شهابسنگ آهنی
خطاهای رایج
افراد بسیاری سنگهای زیر را با شهابسنگ اشتباه میگیرند:
- سرباره کوره
- بازالت آهندار
- مگنتیت
به همین دلیل، منابع علمی تأکید میکنند:
مغناطیس تنها یک فیلتر اولیه است نه تشخیص نهایی
روش صحیح آزمایش
- استفاده از آهنربای قوی نئودیمیوم
- نزدیک کردن بدون تماس
- بررسی جذب ذرات فلزی ریز
📌 خراش دادن یا بریدن نمونه توصیه نمیشود.
جمعبندی
خاصیت مغناطیسی در شهابسنگها ناشی از حضور فلز آهن–نیکل است و یکی از مهمترین نشانههای میدانی محسوب میشود، اما بهدلیل شباهت با برخی سنگهای زمینی، باید همراه با معیارهایی مانند پوسته ذوب، چگالی و ساختار داخلی بررسی شود.